Warzywa gotowane w małej ilości wody po ugotowaniu zagęszcza się podprawą z mąki i tłuszczu czyli zasmażką, lub zawiesiną mąki i śmietany. Zasmażki mogą być z mąki bardziej lub mniej zrumienionej. Najdogodniej jest zrumienić mąkę na suchej patelni, a potem dodać tłuszcz, taka zasmażka smakuje tak samo, a jest lżej strawna od zasmażki z mąki zrumienionej razem z tłuszczem. Ilość mąki do zasmażki lub innej potrawy zależy od ilości wody zawartej w potrawie. Przy gotowaniu porcji warzyw dla 4+5 osób, czyli ok. 1 kg, ilość wody wynosi 1+2 szklanek, ilość użytej do podprawy mąki zaś 20+30 g.

Do niektórych warzyw, oprócz mąki i tłuszczu, zaleca się dodatek mleka szczególnie wtedy, gdy warzywo jest gotowane w całości, np. marchew, którą znacznie łatwiej pokroić po ugotowaniu niż na surowo. Dodatek mleka jest również wskazany do szpinaku, dzięki czemu wapń mleka wiąże kwas szczawiowy, nie dopuszczając do tego zjawiska już w organizmie człowieka, po konsumpcji potrawy.

Wszystkie potrawy z warzyw gotowanych, nawet przy najbardziej starannej obróbce, tracą część wartości odżywczych w stosunku do surowca. Straty witaminowe i mineralne można doskonale uzupełnić, dodając do gotowanej potrawy zieloną pietruszkę, koperek, pomidory świeże albo przecier.

Potrawy z warzyw gotowanych w małej ilości wody stosuje się jako dodatki do dań z mięsa, ryb, drobiu, jaj sadzonych, omletów. Stosuje się je także w zestawach z warzywami z wody, jako typowe danie, tzw. bukiet z warzyw, czyli kilka warzyw ugotowanych, dekoracyjnie ułożonych z dodatkiem warzywa surowego. W zestawach bukietów z warzyw dobiera się warzywa kolorystycznie i smakowo, np. fasola szparagowa zielona, kalafior, marchew, ziemniaki, pomidory, albo brokuły, szpinak, ziemniaki, buraczki zasmażane.